پلتفرمهای مسلط جهانی و انحصار رسانهای
چندی قبل در نوشتاری با عنوان “دیکتاتوری پلتفرمها و ارزشهای مسلط جهانی”۱ به چالش ورود پلتفرمهای بینالمللی شبکههای اجتماعی به مساله تعدیل محتوی۲ پرداخته شده بود. ورودی که حاصل یک تغییر پارادایمی۳ در تعریف نقش این پلتفرمها از بیمسولیتی مطلق در برابر محتواهای کاربران تا ورود تمامقد به مثابه “دروازهبانان اینترنت”۴ و نهاد “خودتنظیمگر”۵ هست. فارغ از ارزیابی اینکه این تغییر بنیادین آیا پاسخی به تقاضای اجتماعی در باب لزوم مسولیتپذیری پلتفرمها بود و یا حاصل یک برنامه حسابشده بازاریابی مرحلهای، واکنشهای روزهای اخیر نشان میدهد که حجم و ابعاد انحصار رسانهای۶ حاصل از آن بیش از حدتصور قبلی شوکهکننده بوده و مورد توجه قرار گرفته است.



