رگولیشن بخشی در برابر رگولیشن داده محور
ظهور فناوری های تحول آفرین(Disruptive) نه تنها نظام های مرسوم تنظیمگری و مقررات گذاری، بلکه رژیم های نوآوری جهانی را نیز با تغییرات مخرب و بنیان برافکن روبرو کرده است. مادامی که نهادهای تنظیمگر چندگام از روندهای فناورانه روز جهان و در یک کلام آنچه در بازار اقتصاد دیجیتال میگذرد عقب تر هستند، تلاش آنها برای دفاع از منفعت عمومی(اعم از ملی، شهروندی و …) در برابر نفع خصوصی(سود اقتصادی) لاجرم مذبوحانه خواهد ماند. از سوی دیگر، نوآوری که عامل اصلی رشد اقتصادی بلند مدت و درآمد سرانه محسوب می شود با تداوم شکاف میان رگولاتوری و فناوری های نوظهور هر لحظه خطر اتخاذ تصمیمات رادیکال و یک جانبه نهادهای تنظیمگر در سطح ملی و بین المللی را احساس می کند. اگرچه نوآوری های فردی می تواند اقتصاد و جوامع را به طرز چشم گیری تحت تأثیر قرار دهد، این نوآوری های فناورانه در عین حال، محصول رژیم های نوآوری در اقتصاد ملی هستند. این یادداشت بررسی می کند چگونه تغییرات مخرّب و انقلابی ناشی از فناوری های نوظهور در حوزه اطلاعات و ارتباطات همزمان با اثرگذاری بر رژیم های نوآوری ملی، حاکمیت اقتصادی جهانی و نظام های تنظیمگری ملی را وادار به تغییر شکل و تکامل ساختاری میکند.