چارچوبی برای فهم کنش رهبری در توصیههای انتخاباتی
نظامهای سیاسی همهٔ کشورها را میتوان دنبالهای از نظام اجتماعی آن کشور دانست؛ چراکه زمین و خاک رشد نظام سیاسی، نظام اجتماعی است. اگر برخی ساختارهای نظام اجتماعی تقویتکنندهٔ نظام سیاسی نباشد، نظام سیاسی نمیتواند پا بگیرد. حتی در جوامعی که نظام سیاسی در مقابل نظام اجتماعی قرار میگیرد یا از طرف کانونهای قدرت برونزا تغذیه میشود، باید دید که چه ساختارهای اجتماعی، ظرفیت برآمدن آن نظام سیاسی را فراهم کرده است. پس مسئلهٔ اصلی این است که نظامهای سیاسی چه نوع پیوندی با نظام اجتماعی برقرار میکنند: آیا نظام سیاسی توانسته است برآیند طبیعی نظام اجتماعی باشد و پیوندهای استواری با نظام اجتماعی برقرار کند؛ یا اینکه نظام سیاسی برآیند برخی بیماریهای اجتماعی (مثل نفوذپذیری نظام اجتماعی) است و پیوندهایش با نظام اجتماعی بریدهبریده و غیرطبیعی است.