خلق پول عمومی
در دوره بحران مالی ۲۰۰۷ سیاستهای پولی متعارف (که متکی بر ابزارهای بهرهای بودند) جواب نمیداد و لذا سیاستهای تسهیل مقداری که جزء سیاستهای پولی غیرمتعارف (unconventional) بود، دنبال شد. پیش از آن دوره بانک مرکزی در قالب عملیات بازار باز تنها اقدام به خرید اوراق بهادار دولتی میکرد، اما در شرایط بحران، بانک مرکزی اوراق بهادار شرکتهای خصوصی را هم برای عرضه ذخایر جدید و بهبود ترازنامه آنها خریداری کرد. یکی از انتقاداتی که به این سیاستها شد این بود که چرا بانک مرکزی مؤسساتی که درست عملنکردهاند و خود عامل بحران بودهاند را با استفاده از منابع عمومی (خلق پول جدید) نجات میدهد. آثار توزیعی این سیاستها هم میتواند محل تأمل باشد.